Ντόπινγκ: Αθλητικό ή κοινωνικό φαινόμενο;


gakisΔημήτριος Μ. Γάκης
Χειρουργός Μεταμοσχεύσεων, Διευθυντής
Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων
Ιπποκράτειο Γ. Νος. Θεσσαλονίκης
Πρόεδρος ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης

«Εύ αγωνίζεσθαι» . Ένα μήνυμα το οποίο εδώ και 3000, και πλέον, χρόνια αποτελεί τον απαράβατο κανόνα διεξαγωγής όλων των αθλημάτων. Μία προσταγή για τον τρόπο με τον οποίο ο αθλητής  οφείλει να αγωνισθεί, τιθασεύοντας την άμετρη φιλοδοξία του και απομακρύνοντας κάθε σκέψη παραβίασης των κανόνων του τίμιου συναγωνισμού. Η λεβεντιά και το ήθος των αθλητών επί χιλιάδες έτη δεν επέτρεπαν την σκέψη δόλιων μεθοδεύσεων.
Η άσκηση , όπως και η μουσική μαζί με τα γράμματα, ήταν τα τρία αναπόσπαστα τμήματα της διαπαιδαγώγησης των νέων για αιώνες ώστε να γίνουν «καλοί κ’ αγαθοί».
Το έπαθλο των αγώνων  ήταν  ευτελές και η αξία του ήταν μόνον ηθική. Μέσα σε αυτό το κλίμα της κοινωνίας γίνεται αντιληπτό ότι το διακύβευμα, σε περίπτωση παραβίασης των κανόνων,  ήταν δυσβάστακτο και η κατακραυγή τεράστια.
Τα πράγματα όμως σήμερα δυστυχώς έχουν αλλάξει. Οι ηθικές αξίες αμβλύνονται, το ενδιαφέρον και η συνοχή της κοινωνίας χαλαρώνουν, το χρήμα αντικαθιστά τον «κότινο», τα ήθη εκπίπτουν…
Μέσα σε αυτό το διεθνές κοινωνικό γίγνεσθαι οι άνθρωποι του πνεύματος , ολοένα και συχνότερα κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, αφυπνίζουν συνειδήσεις, πιέζουν κυβερνήσεις και οργανώνουν την επαναφορά της κοινωνίας στην φιλοσοφική «κοινωνία αρχών».
Η αποτρεπτική οργάνωση της κοινωνίας είναι πολύ αποτελεσματικότερη από την καταστολή. Η τελευταία γεννά αντιδράσεις και τείνει να διαιωνίζει το πρόβλημα. Εξ άλλου δεν είναι δυνατόν να έχει η πολιτεία δίπλα σε κάθε έναν από εμάς έναν επιτηρητή.
Αυτόν τον στόχο έχει και η προσπάθεια ενημέρωσης της κοινωνίας για το ντόπινγκ, η οποία  δεν έχει την πρόθεση να υποκαταστήσει την πολιτεία η οποία έχει νομοθετήσει με αυστηρότητα, ούτε το ΕΣΚΑΝ το οποίο διεκπεραιώνει το έργο του με άριστο τρόπο (παρά τις ελλείψεις του), ούτε τις αθλητικές ομοσπονδίες που καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια αποτροπής της μάστιγας του Ντόπινγκ..
Έχει σαν στόχο να συμπληρώσει τις παραπάνω προσπάθειες από την πλευρά της κοινωνίας. Να την επιμορφώσει ώστε να γίνει αντιληπτή η ολέθρια επίπτωση του Ντόπινγκ όχι μόνο στην υγεία των αθλητών αλλά και στο αξιακό σύστημα της κοινωνίας. Να επαναφέρει τις αποτρεπτικές εκείνες προϋποθέσεις που υφίσταντο στην κοινωνία μας επί χιλιάδες χρόνια.
Έχει σαν στόχο, ακόμα, να πείσει το Υπουργείο Παιδείας να επαναφέρει την Γυμναστική σαν ισότιμο μάθημα στα σχολεία. Να κάμψει τους αμφισβητίες και να τους πείσει ότι το σώμα είναι ο ναός του πνεύματος. Δεν είναι δυνατόν να το παραμελούμε αγνοώντας το προαιώνιο δόγμα «νους υγιής εν σώματι υγιή». Το μήνυμα αυτό το έχουν λάβει δεκάδες κράτη που νοιάζονται για το επίπεδο της παιδείας τους διότι είδαν ότι μόνον έτσι μπορεί να επανέλθει το αξιακό σύστημα της κοινωνίας, να αμβλυνθεί η εγκληματικότητα και να ξαναγίνει ο πολίτης το στήριγμα και όχι ο αντίπαλος του κράτους και της κυβέρνησής του.
Όλοι μας, όταν ακούμε για το ντόπινγκ αυτόματα σκεφτόμαστε αθλητή, τιμωρία, αφαίρεση μεταλλίου , δημοσιεύματα, δηλώσεις, ντροπή…
Πολλοί λίγοι αναλογίζονται ότι το ντόπινγκ δεν αφορά μόνο τον αθλητισμό αλλά πολλούς τομείς της σύγχρονης ζωής. Αρχίζει από τους πολλαπλούς καφέδες για να ξυπνήσουμε, τα φάρμακα για να αντέξουμε την πίεση της δουλειάς μας, τα φάρμακα για να νιώσουμε καλύτερα, να κοιμηθούμε λιγότερο, να γράψουμε καλύτερα στις εξετάσεις …
Ελάχιστοι σκέφτονται ότι αυτό είναι επακόλουθο της διαταραγμένης  σχέσης σώματος και πνεύματος επ’ ωφελεία του δευτέρου.
Μήπως αυτό δεν συμβαίνει και με τον πρωταθλητή που καταφεύγει στις απαγορευμένες ουσίες για να βελτιώσει την επίδοσή του; Μήπως δεν είναι διαταραγμένη η σχέση πνεύματος (= άμετρη φιλοδοξία) και σωματικών δυνατοτήτων;  Μήπως δεν είναι νοσηρή η κατάσταση όταν κάποιος , εν γνώσει των κινδύνων στους οποίους εκθέτει την ζωή του, λαμβάνει την απαγορευμένη ουσία; Σε τι διαφέρει ο αθλητής από το μόνιμα αγχωμένο στέλεχος επιχειρήσεων στις ΗΠΑ που καταπίνει τα Prozac  σαν καραμέλες;

Είναι γενικευμένο πρόβλημα της κοινωνίας το Ντόπινγκ και όχι μόνο του αθλητισμού.
Πρόσφατα ξεκίνησε την προσπάθεια ενημέρωσης της κοινωνίας η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία προάσπισης του αθλητικού ιδεώδους «Αθλητισμός χωρίς Αναβολικά» η οποία απαρτίζεται από ανθρώπους του πνεύματος που επιχειρούν να επαναφέρουν το αξιακό σύστημα του συναγωνισμού στην κοινωνία μας.
Ξεκίνησε βλέποντας την απελπισία των ανθρώπων του αθλητισμού να βλέπουν τα κρούσματα ντόπινγκ να αυξάνονται παρά τις προσπάθειές τους να τα αποτρέψουν. Παρά τις ενημερωτικές εκδόσεις για τους αθλητές όπως το εξαιρετικό φυλλάδιο που εκδόθηκε από τον ΣΕΓΑΣ. Παρά τις επιμορφώσεις των αθλητών στους θανάσιμους κινδύνους του ντόπινγκ. Παρά τις μετεκπαιδεύσεις των προπονητών. Παρά τους αιφνιδιαστικούς ελέγχους οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Παρά το ότι αθλήτρια που είχε πιαστεί ντοπαρισμένη στους Ολυμπιακούς είχε ελεγχθεί κατ΄ επανάληψη τις προηγούμενες ημέρες. Γιατί;

Γιατί το ντόπινγκ είναι κοινωνικό φαινόμενο και θέλει συνδυασμένη αντιμετώπιση
Η προσπάθεια ξεκινά από ανθρώπους που από την αγάπη τους στην κοινωνία, την οποία έχουν υπηρετήσει από πολλές θέσεις ευθύνης, και στον αθλητισμό , αποφάσισαν να ασχοληθούν με το θέμα. Αποφάσισαν να αφυπνίσουν συνειδήσεις, να προσελκύσουν οπαδούς, να πιέσουν πολιτικούς να ενημερώσουν δημοσιογράφους , με ένα στόχο:  την επαναφορά των ηθικών κανόνων που αφορούν τους αγώνες των ανθρώπων είτε άπτονται του αθλητισμού είτε όχι.
Αυτή η προσπάθεια είναι μία Εθνική προσπάθεια.
-Για να ανακτήσουμε την χαμένη αξιοπρέπειά μας ως λαός.
-Για να πεισθεί ο γονέας να ξαναστείλει το παιδί του στον αθλητισμό.
-Για να ξαναγίνει η Γυμναστική υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία
-Για να συμπληρώσουμε τις προσπάθειες που κάνουν οι αθλητικές ομοσπονδίες και το κράτος
-Για να καταλάβει ο πολίτης ότι αντί να ψάχνει το ηρεμιστικό ή το αντικαταθλιπτικό είναι καλύτερα να γυμνασθεί διότι τότε είναι σαν να τα παίρνει και τα δύο.
-Για να καταλάβει ο αθλητής ότι σημασία έχει η προσπάθεια και όχι η νίκη.
Τότε ο αριθμός των Ελλήνων που ασκούνται θα αυξηθεί. Θα ελαττωθεί η νοσηρότητα και θα αυξηθεί η επιβίωση του λαού μας.
Και μιας και οι πολιτικοί καταλαβαίνουν μόνον από το κόστος , ίσως ενδιαφερθούν αν μάθουν ότι οι δαπάνες για την υγεία θα μειωθούν έως 30% μεσοπρόθεσμα, δηλαδή 3% του ΑΕΠ.
Τελειώνοντας, οφείλω να αναγνωρίσω ότι η πρόσφατη υπαγωγή της άσκησης στο Υπουργείο Υγείας, στον πρόσφατο ανασχηματισμό, είναι πολύ σημαντική πρωτοβουλία που προοιωνίζει καλύτερες ημέρες για την υγεία των Ελλήνων παρά τα σκωπτικά σχόλια τα οποία την ακολούθησαν. Ελπίζω να ζήσουμε σύντομα και την αναβίωση της γυμναστικής στα σχολεία.    
Η ομάδα μας, αγαπητοί φίλοι,  είναι αποφασισμένη να πετύχει.  Χρειάζεται όμως την βοήθειά σας.

Τι λέτε. Το παλεύουμε;
 
NEA YGEIAS